No IES Torres Villarroel de Salamanca non só ofrecen coñecementos teóricos e prácticos para preparar os estudantes como técnicos superiores en gandería ou asistentes veterinarios, senón que tamén inspiran os mozos a enfrontarse con paixón e compromiso ao desafío de manter vivo o sector primario no país, motivos máis que suficientes para converter os docentes e estudantes deste centro nos protagonistas deste #YoSoyCampo. Máis en Vaca Pinta 49.
Marta Diego Cruz, enxeñeira agrónoma e profesora do ciclo, explica que esta formación de dous anos atrae estudantes de perfís moi diversos: “Veñen rapaces de bacharelato que queren unha formación previa antes de ir á universidade, outros de ciclos medios que buscan complementar os seus estudos e moitos que teñen explotacións familiares e desexan profesionalizarse”. Segundo Marta, o valor do ciclo radica en combinar a teoría con actividades prácticas, como visitas a granxas, investigacións en colaboración con universidades e charlas de profesionais. “A práctica entusiasma a todos os alumnos, pero non poden prescindir dunha base teórica sólida para avanzar”, subliña.
O impacto desta formación reflíctese nos propios alumnos. Toño (Pozuelo de Zarzón, Estremadura) provén dunha gandería familiar de vacún e ovino de carne. Para el, este curso representa unha oportunidade de aprender novas técnicas e corrixir erros tradicionais: “Aquí decátaste de que o que faciamos na casa podería facerse mellor. Ademais, as novas tecnoloxías axudan moito á xestión, desde o control dos nacementos ata as vacinacións”. Con todo, tamén advirte das dificultades do sector e fai un chamamento á sociedade: “Traballamos moito, botamos moitas horas e os custos están polas nubes. A xente debe entender que comen grazas a nós”.
Para Julia (Alacante), apaixonada polas especies de gran tamaño, o ciclo é unha porta de entrada ao mundo gandeiro sen o compromiso inicial dunha carreira universitaria. “Encántame o contacto directo cos animais. Non se pode comparar con velo nunha pantalla. Cando volvo á casa, non paro de contar as últimas experiencias e leccións”, comenta con entusiasmo. Tamén destaca o papel fundamental dos docentes neste proceso: “Marta consegue que as clases sexan moi interesantes. Transmítenos as súas experiencias e a súa paixón, o que fai que aprendamos dun xeito ameno e efectivo”.
Logo de rematar o ciclo, Elena (Gallegos de Solmirón, Salamanca) quere estudar Veterinaria e, despois, continuar coa gandería familiar. “Desde pequena estiven entre vacas e quero quedar co negocio do meu pai. Este curso ensínanos sobre aspectos como as instalacións, a mellora xenética e as condicións do gando”, asegura. Con todo, tamén lamenta as dificultades administrativas que afrontan as pequenas ganderías, algo que teme que poida levar ao peche de moitas delas.
Alejandro (Sancti-Spíritus, Salamanca) ten un obxectivo similar: continuar o legado familiar na súa granxa de vacún da raza charolesa. Aprecia especialmente a aprendizaxe sobre novas tecnoloxías aplicadas á gandería, como os colares de xeolocalización, e reflexiona sobre como mudaron as condicións no campo nas últimas décadas: “Antes, con dúas vacas abondaba, pero hoxe tes que ir a máis porque o sector tende cara ás grandes explotacións. É un reto”, reflexiona.
Manuel (Alba de Tormes, Salamanca) destaca como o ciclo lle permitiu descubrir aspectos de manexo que descoñecía. “Agora entendo moito mellor procesos como os hormonais e como afectan ao gando”, comenta. Aínda que é consciente das dificultades do sector e do desinterese de moitos mozos, cre que formacións como as deste centro son esenciais para cambiar a percepción do traballo no campo. “A xente debería vivilo polo menos un día para entender o que realmente implica. Hai cousas boas e malas, pero é un sector que necesita recoñecemento e apoio”.
Toño, Julia, Elena, Alejandro e Manuel son exemplos desa remuda xeracional tan necesaria para darlle continuidade ao sector produtor no noso país, unha continuidade que garanta a promoción dun medio rural tecnificado e á vangarda. En palabras da súa profesora: “Que estean connosco, formándose, xa é un paso importante. Implica que abren a mente e que están dispostos a mellorar. Iso é o que necesitamos para o futuro do campo”.
